| تبليغات | X |
آی دنیا بیزارم ازت ....
آی خدا دلگیرم ازت
آی زندگی سیرم ازت
آی زندگی می میرم و عمرمو می گیرم ازت
این غصه های لعنتی از خنده دورم می کنن
این نفسای بی هدف زنده به گورم می کنن
چه لحظه های خوبیه ، ثانیه های آخره
فرشته ی مردن من منو از این جا می بره
آی خدا دلگیرم ازت
آی زندگی سیرم ازت
آی زندگی می میرم و عمرمو می گیرم ازت
چه اعتراف تلخیه انگار رسیدم ته خط
وقت خلاصی از همه س آی دنیا بیزارم ازت ...
رسپینا نوشت در پنجشنبه 1387/01/15اونایی که ساعت دارن ، میگن 5:27بود
خدانگهدارتون با معرفت ترین دوستای دنیا!
خدا
سلام به همه ی دوستای با معرفتم!
امیدوارم لحظه هاتون پر از آرامش و یاد خدا باشه...
راستش!خیلی از دوستام که از اول وبلاگ نویسیم با من بودن می دونن که من کلا" آدم شادی
هستم اما خیلی پیش اومده که یه چیزی...شاید یه فکر یا یه حس منو درگیر خودش بکنه،
اون قدر که بخوام از دنیای نت با همه ی قشنگی هایی که داره خداحافظی کنم اما همیشه دوستای خوبی بودن که بهم امید دادن و باعث شدن بمونم و این موندن باعث شد من بزرگ ترین احساس درونم رو کشف کنم و به دنبالش به بی نهایتم نزدیک بشم ...
من اومدن تو دنیای وبلاگ نویسی رو مدیون دوست نازنینم مهر آسا 
و موندن تو این دنیا رو مدیون همه ی با معرفتایی هستم که بعضیاشون از مرداد86 تا حالا و خیلیاشون تازگیا وارد دنیای احساس رسپینا شدن!
هر وقت که اتفاقی می افتاد و من نمی تونستم بیام نت دلم واسه دوستام تنگ می شد
...یه وقتایی بود که احساس تنهایی می کردم و می اومدم این جا با دوستام حرف می زدم و آروم می شدم!
من خیلی از لحظه های قشنگ و مهم زندگیمو تو همین دنیای مجازی!!(که من حس می کنم از دنیای بیرونمون حقیقی تره) سپری کردم!حالا به این اعتقاد دارم که هیچ چیز تو دنیا اتفاقی نیست ...همه چیز با دستای مهربون خدا از بالا طراحی شده!همه چیز ...حتی کوچک ترین اتفاقای زندگی ...من احساس خوشبختی می کنم
چون چیزایی رو تجربه کردم که شاید ...
اما وبلاگم!
اولین روز کلی تو دیکشنری گشتم
تا یه واژه ی خوشگل پیدا کنم واسش ، خیلی اتفاقی چشمم به
اسمم هم که اکثر دوستام می دونن : " رسپینا " در زبان سانسکریت یعنی : " پاییز "
این عنوان " من او ندارم " هم واسه خودش ماجرایی داره!هرکی اومد یه برداشتی کرد،خیلی وقتا برداشت آدما چیزی بود که من خودم اصلا بهش فکر نکرده بدم!
شروع کردم به نوشتن اولاش دوستای زیادی نداشتم ...یادمه یه بار که نظرام شده بود 12 تا داشتم بال در می آوردم!
یادش بخیر!وقتی بیوگرافی خودمو
گذاشتم تو وب یکی اومد گفت:یهو یه بیلبورد تبلیغاتی هم تو میدون انقلاب نصب می کردی!!!
چند وقت پیش هم یه آدم ... می اومد تو وبم و کلی واسه خودش حرف الکی می زد!
دوستام آقا ابوالفضل ، محمد آقا ، آقا مهدی و کلبه ی تنهایی عزیزم حسابی حالشو ریختن تو قوطی!یه جوری که دیگه پیداش نشد!
این وسط کلی اتفاق تلخ و شیرین افتاد که نمی دونم کدومشو بنویسم ...یه سری اومدن و رفیق نیمه راه بودن اما اکثر دوستام باهام موندن و رسپینا رو تحمل کردن تا امروز!
...
الآن ساعت دقیقا 2:20 بعد از نیمه شبه که دارم اینارو می نویسم!
اشکام اجازه نمیدن دکمه های کیبورد رو درست ببینم ...
دلم گرفته ...منتظر یه مسافرم که هنوز نیومده ...دلم براش یه ذره شده...
دوستای مهربون رسپینا!
سال 87 شروع شد و من باید خودمو آماده کنم تا به هدف تحصیلیم برسم!
باید با دنیای وبلاگ نویسی برای یه مدت خداحافظی کنم!هرچند دلم نمی خواد اما ناچارم ...
برام خیلی دعا کنید 
خیلی بهش نیاز دارم ...منم برای تک تکتون دعا می کنم ...
شاید باورتون نشه اما من همیشه به یادتون هستم و وقتی گریم می گیره و دلم می شکنه ، تو دعاهام اسمتونم می برم!
دلم برای مهربونی هاتون تنگ میشه!و هیچ وقت فراومشتون نمی کنم ...
سعی می کنم تو مناسبت ها بیام!امیدوارم انقدر معرفت داشته باشید که منو یادتون نره!
یه جوری نشه که دفعه ی بعد که میام بهتون سر می زنم تابلوم کنید و منو نشناسید!
خیلی دوستون دارم!خیلی خیلی خیلی ...
تنها سفارش آبجی کوچولوی شما اینه که :
به " حکمت " و قدرت " و "مهربونی " خالق بارون شک نکنید!
به خدا اعتماد کنید ...به زندگی لبخند بزنید ...مث فصل قشنگم ، پاییز نارنجی و پرانرژی باشید!
التماس دعا
یا علی
رسپینا نوشت در پنجشنبه 1387/01/15اونایی که ساعت دارن ، میگن 2:59بود
|
سنگ
فرشته ای از سنگ پرسید : چرا مانند خاک از خدا نمی خواهی که از تو انسان بسازد ؟
سنگ تبسمی کرد و گفت : هنوز آنقدر سخت نشده ام که مستحق چنین خواسته ای باشم!
رسپینا نوشت در پنجشنبه 1387/01/15اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:45بود
سکوت!
باید گاهی سکوت کنیم!
شاید خدا هم حرفی برای گفتن داشته باشد ...
رسپینا نوشت در پنجشنبه 1387/01/15اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:27بود
امشب هوا بارانی ست ...
امشب هوا باراني است و من گريه نمي كنم !
امشب هوا باراني است و من ...
نه! من امشب مي گريم ...
شايد دل گرفته ام ، همچو ابر باراني گشايشي از گريه ی شبانه بگيرد ...
شايد اشك هايم در ميان قطرات باران گم شود ...
باران اشك هايم را مي شويد ...
شايد هيچ كس نفهمد كه من گريسته ام ... اما نه! تو حتماً مي فهمي!
فردا که بیایی صفاي آسمان بهاري دلم را خواهي ديد
و به نمناكي هواي دلم پي خواهي برد ...
رسپینا نوشت در چهارشنبه 1387/01/14اونایی که ساعت دارن ، میگن 2:6بود
خوش خیال کاغذی!
دستمال كاغذي به اشك گفت:
قطره قطرهات طلاست
يك كم از طلاي خود حراج ميكني؟
عاشقم،با من ازدواج ميكني؟
اشك گفت:
ازدواج اشك و دستمالِ كاغذي!
تو چقدر سادهاي
خوش خيال كاغذي!
توي ازدواج ما
تو مچاله ميشوي
چرك ميشوي و تكهاي زباله ميشوي
پس برو و بيخيال باش
عاشقي كجاست؟!!
تو فقط دستمال باش!
دستمال كاغذي، دلش شكست
گوشهاي كنار جعبهاش نشست
گريه كرد و گريه كرد و گريه كرد
در تن سفيد و نازكش دويد
خونِ درد
آخرش، دستمال كاغذي مچاله شد
مثل تكهاي زباله شد
او ولي شبيه ديگران نشد
چرك و زشت مثل اين و آن نشد
رفت اگرچه توي سطل آشغال
پاك بود و عاشق و زلال
او
با تمام دستمالهاي كاغذي
فرق داشت
چون كه در ميان قلب خود
دانههاي اشك كاشت.
"عرفان نظر آهاری"
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 2:5بود
|
زندگی
زندگی
چون گل سرخی است پر از برگ و پر از عطر و پر از خار
يادمان باشد اگر گل چيديم
عطر و خار و گل و برگ
همه همسايه ی ديوار به ديوار همند
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 2:1بود
کاش این جا بودی
سکوت عجیبی دارد این جا
دیگر تنها من مانده ام و خیال بودنت...
لبخندت و نوشته هایی که ...
با خود چه کرده ای!؟ با من چه می کنی !؟
دلم برایت تنگ می شود وقتی می خوانمت!
وقتی بلند بلند می خوانمت!
تنهایی عجیبی است، دیوانه ام می کند گاهی.
وقتی می دانم برق چشمانت را توان دیدن نیست ...
کاش این جا بودی، درست رو به روی من!
سکوت می کردیم و در آن سکوت می خواندیم یکدیگر را...
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:33بود
چگونه ستایشت کنم؟
ای سر چشمه ی محبت!
ستاره ی من!
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است؟
بگذار نامت را تکرار کنم...
نامت زیباست ... دلنشین است ...
چه داشته ای که این گونه مرا طلسم کرده ای؟!
من اینگونه نبودم
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم، به آسمان ، به بیکران پرواز می کنم
پس بدان دوستت دارم
گرچه پایان راه را نمی دانم...
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:28بود
عشق یعنی ...
عشق بيداد من
باختن يعني لحظه عشق
جان سرزمين يعني يعني
زندگي پاک من عشق ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعني
عشق
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:19بود
عشق من ؛ پاییز
درختان پرشکوفه ی بادام را دیگر فراموش کن.
اهمیتی ندارد!
در این روزگار
آن چه را که نمی توانی بازیابی به خاطر نیاور
موهایت را در افتاب خشک کن
عطر دیرپای میوه ها را بر آن بزن
عشق من،
عشق من فصل پاییز است
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:17بود
عبور کن
رسپینا نوشت در سه شنبه 1387/01/13اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:13بود
وقتی تو با من نیستی ، از من چه می ماند؟! بگو...
وقتی تو با من نيستی ،از من چه مي ماند؟
از من چه مي ماند جز اين تكرار پی در پی؟
تكرار من در من...
مگر از من چه مي ماند؟!
غير از خيالی خسته از تكرار تنهايی ...غیر از غباری در لباس تن چه مي ماند؟
از روزهای دير بی فردا چه ميماند؟
از لحظه های رفته ی روشن چه مي ماند؟!
بی تو چه فرقی می كند دنيای تنها را ، غير از غبار و آدم و آهن چه مي ماند؟
از شعر و شاعر جز شب و شيون چه مي ماند؟...
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/12اونایی که ساعت دارن ، میگن 2:31بود
رسم زندگی
هی فلانی!
می دانی؟!
می گویند رسم زندگی چنین است :
می آیند ... می مانند ...
عادتت می دهند ... و می روند ...
و تو در خود می مانی
و تو تنها می مانی!
راستی!
نگفتی!
آیا رسم تو نیز چنین است؟!
مثل همه ی فلانی ها ؟!
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/11اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:27بود
درد مشترک
"دوست داشتن "
همیشه گفتن نیست!
گاه سکوت است و گاه نگاه ...
غریبه!
این درد مشترک ماست
که گاهی
نمی توانیم در چشم های یکدیگر " نگاه " کنیم...
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/11اونایی که ساعت دارن ، میگن 1:25بود
عکس نازت ...
همیشه عکس نازت رو به رویم
نگــــاه تــو دلیل جـست و جویم
چـــــرا باید تمــام حــرف ها را
بــدون تو به تصویرت بگویم؟!
رسپینا نوشت در شنبه 1387/01/10اونایی که ساعت دارن ، میگن 11:20بود
|
بی تو
تنها گذرنامه ی زندگی شوق آن است
اما
بی تو چه شوقی؟!
رسپینا نوشت در پنجشنبه 1387/01/08اونایی که ساعت دارن ، میگن 0:2بود
سفر ...
زیبا سفــر به خیـــر ولـــی زودتر بیـــا
دارم در انتظــــــار تو دیــوانه می شوم
یا تـــــو به خــــاطر دل من زودتــر بیا
یا من به خاطر تو از این شهر می روم
رسپینا نوشت در چهارشنبه 1387/01/07اونایی که ساعت دارن ، میگن 23:58بود
روز رفتنت ...
آن روز که رفتنت را باور کردم
با خود عهد بی تو بودن را بستم!
اما هرگز نتوانستم ... تو با من بودی و من گریزان از تو ...
دلم در آشوب به سر می برد... در چنگ بایدها و نباید ها ...
این گسستن را نیاموخته بودم هرگز ،
من هنر عشق ورزیدن را فراموش نکرده بودم هرگز ،
آن لهیب شوق در من مرده بود اما مهر و محبت هرگز ...
حالا فقط برایت آرزو دارم: زندگیت سرشار از نغمه های شیرین باشد،
روزگارت همیشه آفتابی ...
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/05اونایی که ساعت دارن ، میگن 7:4بود
|
دوستت دارم
هیچ کس از جنس ما نیست
این چنین که هستم ... که بودی ... که هستی ...که بودم...
نمی گویم صمیمی نمی گویم خوب نمی گویم پاک نمی گویم ...
اما به آسمان سوگند ،
به وسعت تنهاییت ...
با همه ی وجود
و با هرچه عشق و عشق ، دوستت دارم ...
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/05اونایی که ساعت دارن ، میگن 6:43بود
عهد
تا عهـد تو بر بستم ، عهد همه بشکستم
بعد از تو روا بـاشد نقـض همه پیـــمان ها
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/05اونایی که ساعت دارن ، میگن 6:35بود
تاخیر
آينه پرسيد که چرا دير کرده است؟.... نکند دل ديگري او را اسير کرده است؟!
خنديدم و گفتم:او فقط اسير من است
تنها دقايقي چند تاخير کرده است ...
گفتم : امروز هوا سرد بوده است ... شايد موعد قرار تغيير کرده است
خنديد به سادگيم آينــــــه و گفت : احساس پـــاک تو را زنجير کرده است !
گفتم : از عشق من چنين سخن مگوي! گفت خــوابي! سال ها دير کرده است
در آينه به خود نگاه مي کنم ...... آه عشق تو عجب مرا پير کرده است!
راست گفت آينه که منتظر نباش ....
او براي هميشه دير کرده است.......
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/05اونایی که ساعت دارن ، میگن 6:30بود
اتل متل
اتل متل جدايي ... عروسکم کجايي ؟
گاو حسن پريشون ... يه دل داره پر از خون
عشقم که رفت هندستون ... خونه ام شده قبرستون
يه عشق ديگه بردار ... يه دنيا غصه بردار
اسمشو بذار بچگي ... تا آخر زندگي
هاچين و واچين تموم شد ... عمر منم حروم شد
رسپینا نوشت در دوشنبه 1387/01/05اونایی که ساعت دارن ، میگن 6:27بود
به چه زبونی بگم دوست دارم؟!!!
۱.) English : I Love You
02) Persian : To ra doost daram
03) Italian : Ti amo
04) German : Ich liebe Dich
05) Turkish : Seni Seviyurum
06) French : Je t'aime
07) Greek : S'ayapo
08) Spanish : Te quiero
09) Hindi : Mai tumase pyre karati hun
10) Arabic : Ana Behibak
11) Iranian : Man doostat daram
12) Japanese : Kimi o ai shiteru
13) Yugoslavian : Ya te volim
14) Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida
15) Russian : Ya vas liubliu
16) Romanian : Te iu besc
17) Vietnamese : Em ye^ Ha eh bak
18) Syrian/lebanese : Bhebbek
19) Swiss-German : Ch'ha di ga"rn
20) Swedish : Jag a"Iskar dig
21) Africans : Ek het jou li ...
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/04اونایی که ساعت دارن ، میگن 11:41بود
|
اولین نگاه
تو را نمی دانم...
ولی ... اولین نگاه من به تو
نه از سر مهر بود... و نه در زیر مهتاب
اما روزگار بارها و بارها نگاه ما را در هم آمیخت
تا به تو بیندیشم
و این بار از سر اندیشه و عشق تو را نگریستم...
اما هنوز نمی دانم؟
که ابتدا اندیشیدم و سپس عاشق شدم
یا در پی عشق به فکر فرو رفتم ...
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/04اونایی که ساعت دارن ، میگن 11:36بود
قطار ...تو ...ایستگاه
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سال های سال
ــ در انتظار تو ــ
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه تکیه داده ام...
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/04اونایی که ساعت دارن ، میگن 0:28بود
1
یک همیشه یک است !
شاید در تمام عمرش نتواند بیشتر از یک عدد باشد
اما بعضی اوقات می تواند خیلی باشد
یک نگاه ... یک سرنوشت ... یک خاطره... یک دوست...
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/04اونایی که ساعت دارن ، میگن 0:20بود
عشق بی تقصیر است
عصری ست غــــریب و اسمان دلگیر است
افسوس.. برای دل سپردن دیـر اسـت
هـــــــر بار بهـــانه ای گرفتیم و گذشت
عیب از من و توست عشق بی تقصیر است
رسپینا نوشت در یکشنبه 1387/01/04اونایی که ساعت دارن ، میگن 0:16بود
قانون
رسپینا نوشت در شنبه 1387/01/03اونایی که ساعت دارن ، میگن 23:58بود
کاغذی بودن
رسپینا نوشت در شنبه 1387/01/03اونایی که ساعت دارن ، میگن 20:7بود
