یه سلام پر رنگ به بامعرفت ترین دوستای دنیا!

چند وقته از دوستای گلم به جز کلبه ی تنهایی عزیز و محمد آقای مهربون ، بی خبرم!

دلم برای همتون تنگ شده!

نمی دونم چه اتفاقی افتاده که یه آدم که مطمئنم از دوستام نیست ، میاد تو وبم نظر میذاره و من و دوستای گلم رو اذیت می کنه!آخرین باری هم که لطف کرد و اومد ، منو تهدید به مرگ کرد!!!

بی نهایت دلم می خواد بدونم کیه و ازم چی می خواد.می خوام همینجا بهش بگم که ازش نمی ترسم.ازش متنفر هم نیستم فقط دلم براش می سوزه که نمی تونه مشکلشو باهام در میون بذاره.

من جا نزدم ولی دیگه حوصله ی نوشتن ندارم!شاید این حسم کوتاه باشه ولی فعلا اصلا به نوشتن فکر هم نمی کنم!

خواستم همه ی وبلاگامو حذف کنم دلم نیومد اخه توشون کلی از دوستام یادگاری دارم.

نمی دونم چه اتفاقی برام می افته. همین جا از همه ی شما گلا خدا حافظی می کنم!

از کلبه ی تنهایی پاک و مهربونم که می دونه یکی از بزرگترین آرزوهام ، رسیدن اون به آرزوشه!

از بی سرزمین عزیزم که شاید فکرشم نکنه رسپینا دیوونه داره میره ...

از آقا مهدی جادوگر؛امیدوارم با دوستاش بتونه کارای بزرگی بکنه!

از آقا هامون مهربون؛دعا می کنم یه رشته ی خوب قبول بشه و دختر پرتقالی رو پیدا کنه!

از دوست تنهام؛مواظب حرمت تنهاییت باش!

از آقا علیرضا مرد آریایی بزرگ که همیشه خانم معلم به یادشه!

از آقا احسان عزیزم؛می دونم سخت مشغول درس خوندنی ، امیدوارم به هدفت برسی!

از محمد آقای بی (با!!!)معرفت که دیروز کلی با اومدنش خوشحالم کرد!

از زهره جون و آقا مسعود که خیلی نگرانشونم!

از نیلوفر جون شیطون و مهتاب جون بامعرفت و خوشگلم!مواظب خودتون باشین!

از فرشته ی عزیزم که دیروز بهش سر زدم و از سلامتیش مطمئن شدم!

از محمد آقای گل (عاشق دلشکسته)که خیلی بهم لطف داره!

از آقا همایون که می دونم ازم دلگیره ولی می خوام بدونه همیشه به یادشم!

از آرش کوچولوم؛مواظب خودت باش آرش جونم!

آقا ابوالفضل با محبت و آقا عرشیا.حتما وبشو آپ می کنم و میرم!

آقا آرین که ازش بی خبرم.

از علی آقا که  می دونم سرگرم تحقیقاشه!

از همه ی دوستام که خیلی بهم لطف داشتن ، ممنونم و همیشه براشون دعا می کنم!

اگه حالم خوب شد ، برمی گردم؛اگه نه که از همینجا از همتون عذر می خوام؛ حلالم کنید همتون

حتی اونی که ازم متنفره!

مث پاییز نارنجی و پرانرژی باشید

التماس دعا

یا علی

آدمـک ! آخــر دنـیــاســت  ، بخنــد

آدمک! مـرگ  همیـن جاست بـخنـد

دست خطی که تو را عاشق کـرد،

شــوخی کاغــذی مــاســت بخنـد

آدمک ! خــر نشــوی گـریـه کــنی

فـکر کــن فکر تــو زیبــاست بخنــد

صبح فردابه شبت نیست که نیست

                                           تـــازه انگــار  که فـــرداســت بخنـد

                                           راسـتی ! آن چه کــه یـادت دادیم ،

                                            پـر  زدن نیست کـه درجـاست بخند

                                           آدمـک !  نغمـــه ی آغــــــاز نـخوان

                                           به خــــدا آخـــــــر دنیـاست ، بـخند

                                           آن خـــدایی که بــزرگش خــوانـدی

                                           به خــدا مثل تــو تنهـــــاسـت بخنـد

من و تو آن دو خـطیم ؛ آری

          مـــــــــــوازیان به نـاچـــاری

 که هـــر دو باورمان ز آغاز

          به یـــکدگـــر نرسیـــدن بـود...

ماه ،

روشنی اش را

در سراسر آسمان

             می پراکند

  و لکه های سیاهش را برای خودش نگه می دارد!

به اولین قاصدکی که از شهر قشنگ زندگی تو بگذرد،

پیغام خواهم داد که هیچ چیز نمی تواند

مهرت را از دلم بیرون کند ؛

حتی فاصله ها!